aktualności  
24.11.2014.
Menu główne
aktualności
ogłoszenia
Msze św. nabożeństwa
intencje
kancelaria
klasztor
parafia
sanktuarium
dzieła
wspólnoty, grupy
Liturgiczna Służba Ołtarza
ekumenizm
św. Franciszek
galeria
linki
kontakt
multimedia
księga gości
panoramy
konkurs
na żywo z kościoła
elektroniczne wydanie
Advertisement
strony polecane

        

 

 

 

 

 

 

 

 
gościmy
Odwiedza nas 1 gość
wieści RSS
Aktualności
Król nie z tego świata - Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata PDF Drukuj
Aktualności - Aktualności
22.11.2014.
ImageOstatnia niedziela roku liturgicznego kieruje nasze spojrzenie na Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. W uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata, w Ewangelii słyszymy pytanie namiestnika Piłata: „A więc jesteś Królem?”. Jezus odpowiada: „Tak, jestem Królem”. Tak ważne dla każdego z nas jest to, aby Jezus był w centrum naszego życia, aby był najważniejszy. Potrzeba nam spojrzeć gdzie On jest w naszym chrześcijaństwie, w moim chrześcijaństwie. Czy jest ono żywe, czy tylko powtarzamy w nim pewne „ruchy”, bo tak uchodzi, by inni nas nie odrzucili. Wielu spiera się o to, by decyzją państwową ustanowić Jezusa Królem Polski i wtedy sprawa Jego królowania się rozwiąże. Nic bardziej mylnego, bo nie o to chodzi w sercu człowieka, aby prezydent ustanowił Jezusa Panem i Królem w moim sercu. To ja mam ustanowić Go Panem i Królem całego mojego życia. Aby był Królem w tym moim małym świecie, świecie mojego życia tak, jak jest Królem Wszechświata. Król Wszechświata, Ten, przed którym zgina się wszelkie kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych (por. Flp 2,10). W naszym życiu, w naszych rodzinach potrzeba, aby „wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca”(Flp 2,11). Potrzeba więc, aby Jego królowanie było treścią pierwszą i podstawową w naszym życiu. Każda chwila, każdy moment każdego naszego dnia winien być oddawaniem chwały Królowi królów i Panowi panów. Potrzeba nam rozpoznać w naszym życiu Jezusa jako tego, który jak pisze to Jan w Apokalipsie „na szacie i na biodrze swym ma wypisane imię: KRÓL KRÓLÓW PAN PANÓW”(Ap 19,16). Jezus cały czas w naszym życiu ma być właśnie Królem i Panem. Nie tylko jeden dzień w roku, bo tak ogłoszono.
Czytaj całość…
 
Warto być szlachetnym PDF Drukuj
Aktualności - Aktualności
22.11.2014.
ImageTegoroczna edycja Szlachetnej Paczki ruszy w najbliższą sobotę. W tym roku na pomoc czeka 35 rodzin z Sanoka i okolic. Lista rodzin zostanie opublikowana na stronie www.szlachetnapaczka.pl.Aby je znaleźć należy wybrać zakładkę „magazyn Sanok” i wybrać osobę lub rodzinę, której chce się pomóc. Z akcji Szlachetnej Paczki korzystają osoby starsze, samotne, biedne, dotknięte chorobą bądź niepełnosprawnością i rodziny wielodzietne. Na liście potrzebnych rzeczy nie znajdziemy nowoczesnego sprzętu elektronicznego, drogicz kosmetyków czy gier komputerowych. Ludzie najczęściej proszą o jedzenie, ubrania, zimowe buty i środki czystości. To niesamowite ile radości mogą dać tak zwyczajne rzeczy. Większości z nas jedząc rano śniadanie nawet przez myśl nie przejdzie, że obok nas sa ludzie, którym brakuje jedzenia czy środków czystości. Widząc radość obdarowanych ludzi nie sposób nie uronić łzy. PACZKA oprócz tego, że niesie realną, konkretną pomoc sprawia, że człowiek staje się lepszy. W tym roku Sanok po raz czwarty dołączy do wspomnianej akcji.Ludzie przekonują się do akcji i widzą, że pomoc trafia tam, gdzie powinna. Dzięki zaangażowaniu ponad tysiąca darczyńców pomoc trafiła do ponad 40 najbardziej potrzebujących rodzin z Sanoka i okolic. Ufundowali dary na łączną kwotę około 50 tys zł. Te liczby motywują i dają siłę do dalszej pracy i po raz kolejny potwierdzają, że warto pomagać! To już 14 rok, kiedy wolontariusze z całej Polski dotrą do najbardziej potrzebujących. SZLACHETNA PACZKA, to ogólnopolski projekt pomocy biednym rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej realizowany od 2001 roku z inicjatywy ks. Jacka Wiosny Stryczka. Paczka łączy tysiące osób: wolontariuszy, darczyńców, dobroczyńców oraz ubogie rodziny.
Czytaj całość…
 
Bóg wybrał Maryję i bardzo umiłował PDF Drukuj
Aktualności - Aktualności
21.11.2014.
Image21 listopada obchodzimy wspomnienie ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. Przekonanie o tym, że Maryja już w dzieciństwie została przeznaczona na służbę Bożą, opiera się na tradycji pochodzącej z II wieku. Informacje o tym wydarzeniu pochodzą nie z samego kanonu Pisma Świętego, ale z wczesnochrześcijańskich apokryfów. Najwięcej o pochodzeniu Maryi mówi napisana ok. 140 r. po narodzeniu Chrystusa Protoewangelia Jakuba. Czytamy w niej, że rodzicami Matki Najświętszej byli Joachim i Anna, a ich córka urodziła się, gdy byli już w bardzo późnym wieku. Dlatego też przed swą śmiercią zaprowadzili Maryję, która miała wówczas trzy lata, na wychowanie i naukę do świątyni. Scena, gdy mała Maryja wchodzi do świątyni, została utrwalona przez ikonografię chrześcijańską na wielu znanych obrazach (do których zalicza się powyższy obraz Tycjana). W tamtych czasach istniał u żydów zwyczaj religijny, który polegał na ofiarowaniu dzieci, niekiedy jeszcze nienarodzonych, na służbę Bożą. Nim dziecko ukończyło piąty rok życia, zabierano je do świątyni w Jerozolimie i oddawano kapłanowi, który ofiarował je Panu. Niekiedy dziecko pozostawało w świątyni na wychowanie, ucząc się służby dla sanktuarium, pomagając wykonywać szaty liturgiczne czy asystując w nabożeństwach. Zwłaszcza w Kościołach wschodnich panuje zgodne przekonanie, że ofiarowanie Maryi na służbę świątyni jest faktem historycznym. Potwierdzają to liczne przekazy i komentarze wschodnich pisarzy kościelnych. Również wielu współczesnych pisarzy chrześcijańskich twierdzi, że ten fakt ma solidne podstawy historyczne. Przy świątyni mógł bowiem istnieć internat dla dziewcząt. Praca kobiet była przecież konieczna ze względu na potrzeby prania, naprawy kapłańskich szat liturgicznych, dostarczania nowych paramentów dla liturgii.
Czytaj całość…
 
Rok życia konsekrowanego PDF Drukuj
Aktualności - Aktualności
19.11.2014.
ImageNa zakończenie dzisiejszej audiencji Ojciec Święty nawiązał do obchodzonego w najbliższy piątek, 21 listopada liturgicznego wspomnienia Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. Dzień ten jest poświęcony szczególnie zakonom klauzurowym. To właściwa okazja, by podziękować Panu za dar wielu osób, które w klasztorach i pustelniach poświęcają się Bogu na modlitwie i w pracowitym milczeniu, przyznając tam ten prymat, który jest należny jedynie Bogu. Dziękujmy Panu za świadectwa życia klauzurowego. Niech też nie zabraknie tym osobom naszego wsparcia duchowego i materialnego, by mogły pełnić tę ważną misję.21 listopada 2014 rozpocznie się zapowiedziany już wcześniej Rok Życia Konsekrowanego - poinformowali dziś na konferencji prasowej w Watykanie prefekt i sekretarz Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego. Jego zakończenie planowane jest na 21 listopada 2015. Kard. Joao Braz de Aviz oraz abp José Rodríguez Carballo, O.F.M., przedstawili cele tego roku oraz najważniejsze wydarzenia. Mowa też była o najważniejszych dokumentach, jakie przygotowuje ta dykasteria. Kard. Joao Braz de Aviz zaznaczył, że Rok Życia Konsekrowanego zbiegnie się 50. rocznicą opublikowania soborowego dekretu o przystosowanej odnowie życia zakonnego, "Perfectae caritatis" i ma służyć dziękczynieniu za ten dokument Kościoła. Ma on też pomagać, by pomimo napięć i trudności z nadzieją spoglądać w przyszłość życia zakonnego, ufając w wierność Boga, który powołuje kobiety i mężczyzn do całkowitego oddania się Jemu w życiu radami ewangelicznymi. Trzecim celem jest odnowienie dynamizmu życia konsekrowanego, przez rozmiłowanie, prawdziwą przyjaźń i głęboką jedność z Bogiem.
Czytaj całość…
 
Życie jak talent do wykorzystania - trzydziesta trzecia Niedziela Zwykła PDF Drukuj
Aktualności - Aktualności
15.11.2014.
ImageCiekawość życia, świadomość jego końca, nadzieje z tym związane – te uczucia towarzyszą nam przez znaczną część naszego życia. Chcielibyśmy przeżyć życie dobrze, godnie, zdrowo i szczęśliwie, umrzeć w domu, na własnym łóżku, w otoczeniu rodziny i przyjaciół. Ale czy  to realne? Czy to możliwe? Czy też to tylko nasze „pobożne życzenia”? Zbliżamy się do końca roku liturgicznego. Kościół przypomina nam słowa Pana wzywające nas do czuwania w oczekiwaniu Jego powrotu. Powinniśmy przygotować się na to, dając zdecydowaną odpowiedź na wezwanie do nawrócenia, które Pan Jezus do nas kieruje. Nie dajmy się zwieść ludzkiej ciekawości, dociekając, kiedy „dzień Pański” nadejdzie. Bezużyteczne byłoby to dociekanie, bo chociaż pewnym jest, że przyjdzie niezawodnie, to jednak kiedy i jak – wie tylko Bóg. I chodzi tu nie tylko o ostateczne przyjście Pana, ale także o Jego nadejście przy końcu życia ziemskiego każdego człowieka. Ewangelia dzisiejsza mówi o talentach, aby uświadomić nam, że tych, którzy należą do Chrystusa w wierze i żyją aktywnie w oczekiwaniu Jego powrotu, można porównać ze „sługą dobrym i wiernym”, który w sposób rozumny, sprawnie i owocnie zarządza dobrami nieobecnego Pana. Co oznacza talent? Talent to jednostka wagi, która w wielu krajach starożytnych została przyjęta za podstawę systemu pieniężnego, ale w kontekście ewangelicznym oznacza „dary”, które są udziałem każdego człowieka. To nasze zdolności, w które, po ludzku mówiąc, wyposażyła nas natura. Obserwacja życia pokazuje wielkie bogactwo tych talentów. Czy jednak uświadamiamy sobie, że każdy „talent” jest wezwaniem i zobowiązaniem do określonej pracy nad sobą samym i do pracy dla innych?
Czytaj całość…
 
«« start « poprz. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 nast. » koniec »»

Pozycje :: 1 - 9 z 1252